Εκτός από τους νεόφυτους γενίτσαρους, γύρω από τη σφαίρα του ΚΚΕ κινούνται και πολύ που έχουν μια Α' ζύμωση στο κίνημα. Χρέος καθενός που είναι στο κίνημα είναι να πολεμάει τους απορυθμιστές του και να προσπαθεί να ριζοσπαστικοποιήσει τα πιο αγωνιστικά τμήματά του. Για αυτό κι επιμένω πώς ο πρώτος στόχος όσων θέλουν να λέγονται κομμουνιστές είναι να ξεσκεπάζουνε την αθλιότητα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ και να πείσουν για τις θέσεις του, τους πιο μαχητικούς του σχήματος.
Ετσι λοιπόν όσοι ζήσαν το κουρμπέτι που λέγεται ταξικός αγώνας δεν βάζουν σε ένα καζάνι ποτέ όλους του ΣΥΡΙΖΑ. ΠΟΤΕ. Ξέρουμε ανθρώπους που ήταν πρώτοι στην απεργία, στον δρόμο, στη γειτονιά, στη σχολή. Που δεν επιδίωξαν προσωπικό ώφελος, που δνε λύγισαν και που δεν αλλαξοπίστισαν. Ρεφορμιστές, ξερεφορμιστές, σε μια τέτοια κρίση είναι, πασιφανές κι από τον πλέον ηλίθιο ότι η κρίση δεν παίρνει μερεμέτια. Και εναποθέτω στις θεωρίες πέρι ψυχολογίας των μαζών, καθώς και την γκραμσιανή ανάλυση για τα πανίσχυρα πια επικοδομήματα του καπιταλισμού, που δημιουργούν ψευδαισθήσεις, στο γιατί ψάχνουν φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση.
Ομως ποτέ δεν θα συγχωρήσω αυτούς που για όποιο λόγο και αιτία, για οποιαδήποτε επίφαση "εκτάκτους ανάγκης" και "καμμένης γης", κακών συσχετισμών και άλλες μπούρδες, ξέχασαν, έβαλαν κάτω από το χαλί και φίλησαν εκεί που φτύνανε, συνεχίζοντας να αυτοαποκαλούνται "αριστεροί", τα παρακάτω. Γιατί το πέρασμά από τον ρεβιζιονισμό στη σοσιαλδημοκρατία ήταν βίαιο, απότομο, και ολίγον τι χυδαίο.
1. "Τον σοσιαλισμό θα τον φτιάξουμε αργότερα".
Δήλωση Αλ. Τσίπρα πριν τις ευρωεκλογές. Οσοι δεν εξοργίστηκαν από αυτήν την αντιμαρξιστική θέση, όσοι δεν φώναξαν "ε, είσαι και μεγάλος πασοκομαλάκας", απλά δεν είναι μαρξιστές. Να το πούνε και πλέον, να μην έχουμε αυταπάτες. Ολη η μαρξιστική, ακόμα και η "μαρξική" θεώρηση για τις κρίσεις του καπιταλισμού πάει στράφι μπροστά σε αυτή τη γελοιότητα.
2. "Ανήκουμε στην Δύση, ανήκουμε στο ΝΑΤΟ".
Ασχολίαστο. Τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ το '81 ντρεπόταν να το πει. Ας θυμήσω εδώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάει πιο δεξιά ακόμα και από το ΚΕΑ, που ζητάει αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ.
3. Την αλλαγή από αυτό (πρόγραμμα με το οποίο κατέβηκε στις εκλογές 05/2012)
" Οι επίκαιροι άξονες μιας αριστερής λύσης δεν μπορεί παρά να θέτουν τα πιο κάτω ζητήματα:
- 1)Φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.
- 2)Την ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου με πρώτο στόχο την άμεση αποκατάσταση των μισθών, των συντάξεων και των εργασιακών σχέσεων, στην προ του μνημονίου κατάσταση.
- 3)Την ανάκτηση του ελέγχου στρατηγικών τομέων της οικονομίας από ένα Δημόσιο τομέα, που με ένα πρόγραμμα αλλαγών θα γίνει σύγχρονος, ορθολογικός και αποδοτικός και όχι φορέας συναλλαγών, ρουσφετιών, σκανδάλων και κομματικοκρατίας.
- 4)Το χρέος συνιστά μείζον πρόβλημα, έχει καταστεί μη βιώσιμο και μη διαχειρίσιμο. Έχει ταξικό χαραχτήρα και είναι σύμπτωμα της καπιταλιστικής κρίσης και της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης των κυβερνήσεων του δικομματισμού. Το χρέος δημιουργήθηκε από τις επιλογές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα τελευταία 30 χρόνια, εξυπηρετώντας οικονομικά συμφέροντα μόνο κι όχι αναπτυξιακές, παραγωγικές και κοινωνικές ανάγκες. Το χρέος αυτό λοιπόν, δεν είναι χρέος του ελληνικού λαού και δεν είναι καθόλου δίκαιο να τον καλούν να το πληρώσει."
σε αυτό τον 6/2012!- ερώτηση, ποιά είναι η μοναδική παράμετρος που άλλαξε μέσα σε ένα μήνα; Απάντηση: Ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε 2ος. Τίποτα, μα τίποτα άλλο.
- 1)Φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων με στόχο την αύξηση των εσόδων κατά 4% του ΑΕΠ- και εδώ είναι η ακόμα πιο τραγική σημερινή του θέση.
- 2)Πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις
- 3)Πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων των στρατηγικής σημασίας για την Εθνική οικονομία, Δημόσιων Οργανισμών
- 4)Αναστολή πληρωμής τόκων για χρονικό διάστημα που θα προκύψει έπειτα από διαπραγμάτευση. Το ύψος εξυπηρέτησης του χρέους θα πρέπει να συνδεθεί με το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου