Λ. Τρότσκι, 1934

     Δεν μ'αρέσει να δημοσιεύω αυτούσια άρθρα, το θεωρώ κουραστικό και τεμπέλικο. Παρ' όλα αυτά, δεν θα αφαιρούσα ούτε γράμμα από το παρακάτω απόσπασμα του Λ. Τρότσκι για το πώς γοητεύονται οι μικροαστοί φιλισταίοι από τον φασισμό:

     "Η μικρή μπουρζουαζία και πρώτα οι καταστραμμένες μάζες των πόλεων και των χωριών αρχίζει να χάνει την υπομονή της. Παίρνει μια στάση όλο και πιο εχθρική απέναντι στο ίδιο της το ανώτερο στρώμα. Πείθεται πραγματικά ότι οι πολιτικοί της ηγέτες είναι ασυνεπείς και δόλιοι. Ο φτωχός χωρικός, ο μικροβιοτέχνης, ο μικρέμπορος πείθονται πραγματικά ότι μια άβυσσος τους χωρίζει απ’ όλους εκείνους τους δήμαρχους, όλους εκείνους τους πολιτικούς αριβίστες τους είδους Εριό, Νταλαντιέ, Σοτάν και Σία, που στον τρόπο ζωής τους και στις αντιλήψεις τους είναι μεγαλομπουρζουάδες. Ακριβώς αυτή την απογοήτευση των μικροαστών, την ανυπομονησία τους, την απελπισία τους, αυτά εκμεταλλεύεται ο φασισμός. Οι προπαγανδιστές του στιγματίζουν και αναθεματίζουν την κοινοβουλευτική δημοκρατία που ανεβάζει ψηλά τους αριβίστες και τους σταβίσκιδες μα δε δίνει τίποτα στους φτωχούς βιοπαλαιστές που εργάζονται. Εκείνοι οι δημαγωγοί του φασισμού σηκώνουν τη γροθιά τους δείχνοντας τους τραπεζίτες, τους μεγαλέμπορους, τους καπιταλιστές. Αυτά το λόγια και αυτές α χειρονομίες ανταποκρίνονται στα αισθήματα των μικροίδιοχτητών που έχουν πέσει σε μια κατάσταση αδιέξοδη. Οι φασίστες δείχνουν τόλμη, κατεβαίνουν στο δρόμο, χτυπιούνται με την αστυνομία, κάνουν απόπειρες να διαλύσουν με τη βία τη Βουλή! Όλα αυτά εντυπωσιάζουν το μικροαστό που έχει πέσει στην απόγνωση. Αυτός λέει μέσα του: «Οι ριζοσπάστες, που ανόμεοά τους βρίσκονται πάρα πολλοί κατεργαραίοι πουλήθηκαν οριστικά στους τραπεζίτες. Οι σοσιαλιστές υπόσχονται από πολύ καιρό να εκμηδενίσουν την εκμετάλλευση, μα δεν περνούν ποτέ από τα λόγια στα έργα. Οι κομμουνιστές πάλι -δεν κα-ταλαβαίνω τίποτα: σήμερα λένε το ένα, αύριο λένε το άλλο. Για να δούμε μήπως οι φασίστες μπορούν να φέρουν τη σωτηρία»."....
      ..."Ανθρωποι της κοινοβουλευτικής ρουτίνας που νομίζουν πως ξέρουν το λαό, συνηθίζουν να λένε κάθε τόσο: “Δεν πρέπει να τρομάζουμε τις μεσαίες τάξεις με την επανάσταση. Σ’ αυτές δεν αρέσουν τα άκρα”. Με τη γενική αυτή μορφή η βεβαίωση είναι απόλυτα εσφαλμένη. Φυσικά ο μικροίδιοχτήτης αγαπάει την τάξη. Όσο καιρό οι δουλειές του πάνε καλά και όσο ελπίζει πως θα πάνε καλύτερα Όταν όμως χαθεί αυτό το πνεύμα, ο μικροαστός εύκολα εξαγριώνεται και είναι έτοιμος να καταφύγει στα πιο ακραία μέτρα. Αν δεν ήταν έτσι, τότε θα μπορούσε να ανατρέψει το δημοκρατικό κράτος και να οδηγήσει το φασισμό στην Ιταλία και στη Γερμανία; Στο φασισμό οι απελπισμένοι μικροαστοί βλέπουν πρώτα απ’ όλα μια μαχητική δύναμη ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο και πιστεύουν πως. αντίθετα με τα εργατικά κόμματα που μόνο λόγια είναι, ο φασισμός θα χρησιμοποιήσει τις γροθιές για να φέρει στην κοινωνία περισσότερη «δικαιοσύνη». Ο χωρικός και ο μικρο-βιοτέχνης είναι, με το δικό τους τρόπο, ρεαλιστές, καταλαβαίνουν ότι δίχως γροθιές δε μπορεί να γίνει τίποτα.
Είναι ψέμα, τρεις φορές ψέμα, να λένε ότι η σημερινή μικρομπουρζουαζία δεν πάει στα εργατικά κόμματα, γιατί φοβάται τα «μέτρα των άκρων» Η κατώτερη μικρομπουρζουαζία, οι μεγάλες της μάζες, ανπκρίζουν τα εργατικά κόμματα μόνο σαν κοινοβουλευτικές μηχανές, δεν πιστεύουν στη δύναμη των εργατικών κομμάτων, δεν πιστεύουν ότι είναι ικανά να αγωνιστούν τούτη τη φορά, ότι είναι έτοιμα να τραβήξουν την πάλη ως το τέλος."...
     ..." Για να παλέψουμε πρέπει να διατηρήσουμε και να δυναμώσουμε τα μέσα της πάλης: τις οργανώσεις, τον τύπο, πς συγκεντρώσεις κλπ. Όλα αυτά ο φασισμός τα απειλεί άμεσα και έμμεσα. Είναι ακόμα πολύ αδύνατος ν’ αρχίσει άμεσο αγώνα για την εξουσία. Μα είναι αρκετά δυνατός για να προ-σπαθήσει να τσακίσει πς εργατικές οργανώσεις κομματιαστά, για να γυμνάσει τις συμμορίες του με πς επιθέσεις αυτές, για να σκορπίσει μέσα σης εργατικές γραμμές την απογοήτευση και τη δυσπιστία σης ίδιες τους ης δυνάμεις.
Ο φασισμός βρίσκει ασυνείδητους βοηθούς στο πρόσωπο όλων εκείνων που λένε οτι η “φυσική πάλη” είναι απαράδεχτη και δίχως αποτέλεσμα, και που ζητάνε απ’ το Ντουμέργκ να αφοπλίσει πς φασιστικές φρουρές.
Τίποτα δεν είναι τόσο επικίνδυνο για το προλεταριάτο, ιδίως στις τωρινές περιστάσεις όσο το ζαχαρωμένο δηλητήριο των ψεύτικων ελπίδων. Τίποτα δεν μεγαλώνει τόσο πολύ τη θρασύτητα των φασιστών όσο η νωχελής “ειρηνοφιλια” των εργατικών οργανώσεων. Τίποτα δεν καταστρέφει τόσο πολύ την εμπιστοσύνη των μεσαίων τάξεων στο προλεταριάτο, όσο η παθητική αναμονή και η έλλειψη της θέλησης για πάλη."...
     ...
 Ολόκληρο το κείμενο εδώ

10+1 πράγματα που δεν θα συγχωρήσω ποτέ στους ΣΥΡΙΖΑίους.

    

     Εκτός από τους νεόφυτους γενίτσαρους, γύρω από τη σφαίρα του ΚΚΕ κινούνται και πολύ που έχουν μια Α' ζύμωση στο κίνημα. Χρέος καθενός που είναι στο κίνημα είναι να πολεμάει τους απορυθμιστές του και να προσπαθεί να ριζοσπαστικοποιήσει τα πιο αγωνιστικά τμήματά του. Για αυτό κι επιμένω πώς ο πρώτος στόχος όσων θέλουν να λέγονται κομμουνιστές είναι να ξεσκεπάζουνε την αθλιότητα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ και να πείσουν για τις θέσεις του, τους πιο μαχητικούς του σχήματος.

     Ετσι λοιπόν όσοι ζήσαν το κουρμπέτι που λέγεται ταξικός αγώνας δεν βάζουν σε ένα καζάνι ποτέ όλους του ΣΥΡΙΖΑ. ΠΟΤΕ. Ξέρουμε ανθρώπους που ήταν πρώτοι στην απεργία, στον δρόμο, στη γειτονιά, στη σχολή. Που δεν επιδίωξαν προσωπικό ώφελος, που δνε λύγισαν και που δεν αλλαξοπίστισαν. Ρεφορμιστές, ξερεφορμιστές, σε μια τέτοια κρίση είναι, πασιφανές κι από τον πλέον ηλίθιο ότι η κρίση δεν παίρνει μερεμέτια. Και εναποθέτω στις θεωρίες πέρι ψυχολογίας των μαζών, καθώς και την γκραμσιανή ανάλυση για τα πανίσχυρα πια επικοδομήματα του καπιταλισμού, που δημιουργούν ψευδαισθήσεις, στο γιατί ψάχνουν φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση.

     Ομως ποτέ δεν θα συγχωρήσω αυτούς που για όποιο λόγο και αιτία, για οποιαδήποτε επίφαση "εκτάκτους ανάγκης" και "καμμένης γης", κακών συσχετισμών και άλλες μπούρδες, ξέχασαν, έβαλαν κάτω από το χαλί και φίλησαν εκεί που φτύνανε, συνεχίζοντας να αυτοαποκαλούνται "αριστεροί", τα παρακάτω. Γιατί το πέρασμά από τον ρεβιζιονισμό στη σοσιαλδημοκρατία ήταν βίαιο, απότομο, και ολίγον τι χυδαίο.

     1. "Τον σοσιαλισμό θα τον φτιάξουμε αργότερα".

     Δήλωση Αλ. Τσίπρα πριν τις ευρωεκλογές. Οσοι δεν εξοργίστηκαν από αυτήν την αντιμαρξιστική θέση, όσοι δεν φώναξαν "ε, είσαι και μεγάλος πασοκομαλάκας", απλά δεν είναι μαρξιστές. Να το πούνε και πλέον, να μην έχουμε αυταπάτες. Ολη η μαρξιστική, ακόμα και η "μαρξική" θεώρηση για τις κρίσεις του καπιταλισμού πάει στράφι μπροστά σε αυτή τη γελοιότητα.

     2. "Ανήκουμε στην Δύση, ανήκουμε στο ΝΑΤΟ".

     Ασχολίαστο. Τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ το '81 ντρεπόταν να το πει. Ας θυμήσω εδώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάει πιο δεξιά ακόμα και από το ΚΕΑ, που ζητάει αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ.

     3. Την αλλαγή από αυτό (πρόγραμμα με το οποίο κατέβηκε στις εκλογές 05/2012)

" Οι  επίκαιροι  άξονες μιας αριστερής λύσης δεν μπορεί παρά να θέτουν τα πιο κάτω ζητήματα:

• 1)Φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.

•  2)Την ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου με πρώτο στόχο την άμεση αποκατάσταση των μισθών, των συντάξεων και των εργασιακών σχέσεων, στην προ του μνημονίου κατάσταση.

• 3)Την ανάκτηση του ελέγχου στρατηγικών τομέων της οικονομίας από ένα Δημόσιο τομέα, που με ένα πρόγραμμα αλλαγών θα γίνει σύγχρονος, ορθολογικός  και αποδοτικός και όχι φορέας συναλλαγών, ρουσφετιών, σκανδάλων και κομματικοκρατίας.

• 4)Το χρέος συνιστά μείζον πρόβλημα, έχει καταστεί μη βιώσιμο και μη διαχειρίσιμο. Έχει ταξικό χαραχτήρα και  είναι σύμπτωμα της καπιταλιστικής κρίσης και της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης των κυβερνήσεων του δικομματισμού. Το χρέος δημιουργήθηκε από τις επιλογές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα τελευταία 30 χρόνια, εξυπηρετώντας οικονομικά συμφέροντα μόνο κι όχι αναπτυξιακές, παραγωγικές και κοινωνικές ανάγκες.  Το χρέος αυτό λοιπόν, δεν είναι χρέος του ελληνικού λαού και δεν είναι καθόλου δίκαιο να τον καλούν να το πληρώσει."

σε αυτό τον 6/2012!- ερώτηση, ποιά είναι η μοναδική παράμετρος που άλλαξε μέσα σε ένα μήνα; Απάντηση: Ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε 2ος. Τίποτα, μα τίποτα άλλο.    

• 1)Φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων με στόχο την αύξηση των εσόδων κατά 4% του ΑΕΠ- και εδώ είναι η ακόμα πιο τραγική σημερινή του θέση.

• 2)Πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις

• 3)Πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων των στρατηγικής σημασίας για την Εθνική οικονομία, Δημόσιων Οργανισμών

• 4)Αναστολή πληρωμής τόκων για χρονικό διάστημα που θα προκύψει έπειτα από διαπραγμάτευση. Το ύψος εξυπηρέτησης του χρέους θα πρέπει να συνδεθεί με το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

     Υπάρχουν πιο κατάπτυστες καινούργιες αλλαγές απλά για αυτήν την αλλαγή μέσα σε ένα μήνα δεν μπορείτε να επικαλεστείτε ούτε την περεταίρω καταστροφή της χώρας, ούτε την εισρροή ΠΑΣΟΚων. 

     4. Το πόσο ανύπαρκτοι είναι στο μαζικό κίνημα, και λέω κάτι που βγάζει μάτι. Στις γενικές απεργίες, στις διαδηλώσεις- όπως στο Κερατσίνι που ακόμα και οι Α/Α ήταν περισσότεροι άπο σας-  είστε δεν είστε το 1/5 των διαδηλωτών, ενώ εκλογικά είστε πενταπλάσιοι από όλους τους αντιπολιτευόμενους μαζί! Δεν θυμάμαι πορεία/διαδήλωση που να μην σας περνούσε ακόμα και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε διαδηλωτές.

     5. Πέρα του ότι ο συσχετισμός στις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν άλλαξε, δεν άλλαξε ούτε και σε έναν πιο εύκολο ας πούμε χώρο, στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ! Εχετε σχεδόν αυτοδυναμία σε νέους 18-24 και δη στους μορφωμένους, και οι τεμπέλικες, ανοργάνωτες και αδιάφορες παρατάξεις σας, έχασαν ψήφους και ποσοστά από τότε που γίνατε αντιπολίτευση. Γιατί; Γιατί όταν παίζεις μπάλα στη βουλή, το πεζοδρόμιο γδέρνει τις φτέρνες... Την ίδια πορεία ακολουθεί και η Αυγή, που διαχρονικά είναι κάτω από τα μισά του Ριζοσπάστη, σε Λεκανοπαίδειο αλλά και Πανελλαδικά. Φαντάζεσαι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με ΚΚΕ στο 20%; Υπάρχει περίπτωση να πούλαγε 1000 φύλλα ο Ριζοσπάστης;

     6. Που μιλάτε- και ορθά- για Κανέλλη, Ζουράρι, Γκλέτσο και άλλες πίπες του ΚΚ, και παραβλέπετε ότι έχετε κάνει μεταγραφάρες! Αρσένη, Κατσέλη, Μιχελογιαννάκης, Κουρουμπλής -που ψήφισε το μνημόνιο αλλά όχι το μεσοπρόθεσμο-ενώ παρολίγον Ραυτόπουλος, Κοτσακάς και...Καρυπίδης! Και δεν μιλάω καν για τις φήμες για Λαλιώτηδες, Σκανδαλίδηδες, Φωτόπουλους κλπ.

     7. Γελοίες δηλώσεις στην αρχή του Maidan, και πολιτικη "ίσων αποστάσεων" τη στιγμη που καίει το μαχαίρι για Συρία, Λιβύη- οπως παλιότερα για Σερβία. Αθλια καθεστώτα, αλλά ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ άθλιος ο Ιμπεριαλισμός, το κέρατό σας μέσα.

     8. Που όλοι- και ορθώς- βρίζατε τη λέρα Κουβελοκωνσταντόπουλων, μα όταν σας άδειασαν τη γωνιά, αντί να πάτε πιο αριστερά πήγατε...εκατό φορές πιο δεξιά.

     9. Που λες και είστε νιούδια καθόσασταν και παπαγαλίζατε ελπίδες για Ομπάμα, Ολάν ακόμα και για Γκρίλο- για όνομα δηλαδή. Τι σκατά;

    10. Που βγάλανε με φώτοσοπ το σφυροδρέπανο από το εξώφυλλο της Αυγής και δεν αντιδράσατε.

    Και τέλος.

    Που η συντριπτική πλειοψηφία από εσάς τόσα χρόνια ανεχόταν, χαρακτήριζε κουλ και έλεγε "ωραία τα λέει" γι'αυτόν τον μαλάκα:

    

Ηλίας Σταμπουλίδης aka Αντώνης Lenin Reloaded

                   Ο Αντώνης LR (δεξιά) με τον αδερφικό του φίλο Μίμη Ανδρουλάκη
     Η εμπειρία του αγώνα είναι συνήθως άσχετη με την ηλικία. Οι κομμουνιστές σε αντίθεση με τους άλλους κουβαλάνε ένα ξεχωριστό όπλο: Τη συλλογική πείρα. Ζυμωμένος μες στο κίνημα, φίλοι, συγγενείς, γνωστοί έχουν πάντα κάτι να σου δώσουν. Έχοντας ζήσει ένα, και κατέχοντας τα εργαλεία της μαρξιστικής παιδείας, ξέρεις δέκα. Έτσι λοιπόν ένα πράγμα που μαθαίνεις και σιγά- σιγά αξιοποιείς είναι να αναγνωρίζεις τους πράκτορες.
    Ο Lenin Reloaded- κάπου στη Μόσχα το μαυσωλείο σείεται- είναι (με μια αμφιβολία της τάξεως του 0.1% του να είναι παντελώς μαλάκας) πράκτορας. Το υπογράφω όποια μέρα και στιγμή χρειαστεί.
    Τι μας κάνει να ξεχωρίζουμε τους πράκτορες;
    α) Ο Αντώνης, ο καθηγητής ο ΚΥΠατζής διαβάζεται από πολύ κόσμο του κόμματος. Όμως όσοι ξέρουμε από κόμμα ξέρουμε και κάτι άλλο: Γνωριζόμαστε μεταξύ μας, γιατί είμαστε κοντά. Ένας σύντροφος ξέρει πενήντα άλλους, αυτοί οι πενήντα με τη σειρά τους άλλους πενήντα κ.ο.κ. Ο κυρ Αντώνης εκ Κύπρου δεν χρειάζεται να δίνει πληροφορίες για το που συμμετέχει, που μένει και πώς και δεν τον έχουν δει στους αγώνες. Πρώτη διαφορά λοιπόν. Εκεί στην Μεγαλόνησο κάνει ανενόχλητος τη δουλειά του. Τα δικά μου τα έχω αναφέρει-βλακωδώς και στο LR. Μένω σε κόκκινο δήμο, και για αυτό ξέρω και πώς κερδήθηκε- σε απάντηση σε ηλίθιο σχόλιο που λέει πως επειδή περάσαμε σκληρά τη γραμμή μας, μας ψήφισε ο κόσμος.
     β) Άπλετος ελεύθερος χρόνος.
     Όχι δεν είναι άνεργος, αλλά ούε τον βλέπω να πολυασχολείται με μαθήματα τον κύριο καθηγητή, επί χρόνια βρίσκει χρόνο και απαντάει σχεδόν 18 ώρες το 24ωρο στα μηνύματά και στα σχόλια. Προφανώς -καλά μην ρωτάτε το αλφάβητο- και δεν πάει σε πορείες, διαδηλώσεις, δεν συμμετέχει σε απεργίες. Συγγνώμη κιόλας, αλλά και στην περίπτωση του να μην έχει ψύγμα ζωής αυτή η αποκλειστική ενασχόληση με το μπλογκ είναι παραπάνω από ύποπτη.
     γ) Ένας άνθρωπος που δεν έχει ιδεολογικές διαφωνίες με το κόμμα γιατί να μην είναι μέλος; Έχω δηλώσει και φαίνεται ο λόγος που δεν είμαι μέλος. Το γ' λοιπόν συμπληρώνει το α. Ο κυρ Αντώνης LR, σαν σουπιά θολώνει τεχνηέντως τα νερά.
     δ) Και σημαντικότερο. Κάνει αναμφισβήτητα κακό στο κόμμα. Τέτοιον παπάρα προβοκάτορα δεν έχω ξαναδεί. Κι εξηγούμαι:
    

ΜΠΑ;
     Τι λες βρε παπάρα που το Κόμμα δεν είναι υποχρεωμένο σε κανέναν να δώσει λογαριασμό;;;;
     Αν δεν έχει να δωσει λογαριασμό στην εργατική τάξη, τα μέλη του, τους φίλους του, τους οπαδούς του, τι σόι συλλογικό εργατικό κόμμα είναι;;;
     Και δεν μπορεί- ένας και καλά διαβασμένος όπως μοστράρεται ο Αντώνης Σταμπουλίδης- να μην ξέρει ότι το Κόμμα έχει υποχρέωση από το καταστατικό να ενημερώνει. Αχρηστο τον λες, τόσο στειχειωδώς αναλφάβητο όμως έχει. άρα ο σκοπός του είναι ολοφάνερος: Να παρουσιάσει το κόμμα σαν τσιφλίκι. ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ.
     Δεύτερον. Σαν μαλάκας πήγα να πιάσω μια ιδεολογική κουβέντα μαζί του στην οποία με έβρισε- ενώ δεν επέτρεψε να εμφανιστεί σχόλιο σαν γενίτσαρος που έβριζα εγώ. Ιδού το απόσπασμά μου, που και οι ηλιθιότεροι των ηλιθιότερων θα έβλεπαν ότι ΚΑΡΑΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ το Κόμμα στο στ:

     Ξέροντας λοιπόν τι εστί βερύκοκο, ξέρω και κάτι παραπάνω: ΠΟΤΕ κομμουνιστής δεν έχει αρνηθεί να πείσει με επιχειρήματα, με γαμημένη ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ, μια ιδεολογική διαφορά με κάποιον άλλο. ΠΟΤΕ. ΠΟΤΕ. ΠΟ-ΤΕ
    Στο σημείο δ) λοιπόν, ποτέ σε όλο το ποστ δεν απάντησε να με πείσει. Αντιθέτως, πιάστηκε από μια γραφειοκρατική λεπτομέρεια και επιτέθηκε. Οτι
"Ο Λένιν δεν χρησιμοποιεί πουθενά στον Αριστερισμό, τον όρο "Αριστερός οπορουνισμός".
    Βλέπεις πουθενά να λέω ότι είναι έκφραση του Λένιν; Ορίστε ολόκληρο το ποστ http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/06/guengl.html
Πουθενά. Πουθενά. Πουθενά.
    Εγώ- ξαναλέω ηλιθιωδώς- όπως βλέπεις στο τελευταίο μήνυμα νόμιζα ότι αμφισβητούσε την αμφιβολία μου για το αν το ΚΚΕ αριστερίζει. Και βρίσκω απόσπασμα από τον αριστερισμό και του παραθέτω. Και μου απαντάει ότι δεν τον λέει "αριστερό οπορτουνισμό". θεε μου τι μαλάκας.
    Πριν με μπλοκάρει ο αρχίδας, πρόλαβα και του έδωσα τρία αποσπάσματα, ένα από άρθρο στο Ριζοσπάστη, ένα από την ΚΟΜΕΠ, κι ένα συντρόφου στον προσυνεδριακό που ΟΛΟΙ τον αναφέρουν σαν αριστερό οπορτουνισμό.

Και τι μου απαντάει ένας γκασμάς;

     Και ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΣΤΙΚΑ παραγράφει το γεγονός ότι στην ΚΟΜΕΠ και ο ΔΕΞΙΟΣ οπορτουνισμός είναι σε ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ!!!
     Μου λέει επίσης ότι "δεν αποτελεί επίσημη θέση του κόμματος"
     Βλέπεις να λέω πουθενά ότι είναι επίσημη θέση του Κόμματος;;;;
     Αυτό που λέω, και το ξέρουν ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ, όσοι έχουν συμμετέχει σε ιδεολογικές συζητήσεις με συντρόφους είναι ότι ο αριστερισμός, από όλους σχεδόν- όπως αποδεικνύω άλλωστε- αναφέρεται ως αριστερός οπορτουνισμός. Δεν περίμενα να αποδεχθούν την καφαλαιώδη ανοησία τους, βεβαίως.
     Τέλος, τους μιλάω για μια θέση από τα άπαντα του Λένιν, και λέω χαρακτηριστικά ΝΟΜΙΖΩ πως βρίσκεται στον τόμο 34 των απάντων. Και έχω αυτή την απάντηση:
    

 

     Ναι, αντιλαμβανομαι ότι έπρεπε να το ψάξω πρώτα, και ψάχνοντας έδωσα τον τόμο που είναι 44 τελικά, και έδωσα και σελίδα.
     Ποιά ήταν η απάντηση;
     Οτι ήξερε που αναφερόμουνα- χαχαχχα ότι και καλά ξέρεις απέξω 45 τόμους απάντων- και ότι δεν ήταν ομιλία αλλά προσχέδιο ομιλίας και άρα είμαι προβοκάτορας!
     ΝΑΙ ΡΕ, λέω νομίζω 34, οπότε προφανώς δεν είμαι σίγουρος, και λέω ομιλία και όχι προσχέδιο επειδή δεν το έχω κοιτάξει και άρα είμαι προβοκάτορας... Αυτό δεν είναι για γέλια, μόνο κλάματα.
     ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ, ξαναλέω ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ που σχολιάζετε και τι λέτε. Μην σας φαίνεται αδιανόητο, πράκτορες είναι πάμπολοοι. Τουλάχιστον μην είστε μπόσικοι.


ΥΓ. ΔΕ λέω πουθενά ότι είμαι μέλος και λένε υποννόησα πως είμαι μέλος;;;
Δύο αποδείξεις για το αντίθετο.

Οπου προφανώς χρησιμοποιώ τη λέξη ΕΙΝΑΙ, και όχι ΕΙΜΑΣΤΕ και άρα διαχωρίζω τη θέση μου. Και μια δεύτερη, απο το ίδιο μπλογκ.

     Οπου και ξεκαθαρίζω αδιάψευστα ότι δεν είμαι μέλος του Κόμματος.

ΥΓ2. Χρέος κάθε κομμουνιστή, μέλος και οπαδού, είναι να γιγαντώνει το Κόμμα, να πείθει για τις ιδέες του και να βάζει αγωνιστές στις γραμμές του ταξικού πολέμου.
Ο LR κάνει συνέχεια δολιοφθορές, εμφανιζόμενος σαν τον Σταμπουλίδη, βασιλικότερος του βασιλέως. Τυχαίο; ΚΑΘΟΛΟΥ.
ΥΓ3. Αυτο το Κομμα είναι δικό τους και δικό μας. Δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει, Αντώνη Μπαλασόπουλε.

Κάλλιο με Κουτσούμπα παρά με κωλοτούμπα

Εξαιρετικό σύνθημα αναρχικών, που είδα στη Φιλοσοφική.